Дар ин рӯзҳои фасли тирамоҳӣ дар майдончаҳои гулгашти даромадгоҳи боғ гулҳои рангоранги бо номи “виола”- и ба сардии зимистон тобовар шинонида мешаванд. Ин гули зебову нафис,ки бо тобоварии худ ба ҳавои салқин ва гуногунрангии ҷолибаш фарқ мекунад, аз ҷумлаи гулҳои мавсимиест, ки метавонад дар рӯзҳои сарди тирамоҳу зимистон ба муҳити атроф таровату ҳусни тоза бахшад. Боғбонони муассиса бо риояи қоидаҳои агротехникӣ ва истифодаи таҷрибаи касбии худ ниҳолҳои гулро бо завқу салиқаи хос дар қитъаҳои муайяншуда мешинонанд. Интихоби рангҳои гуногуни виола имкон медиҳад, ки гулгаштҳо бо тарҳу нақшу нигори зебо оро ёфта, симои даромадгоҳи боғ боз ҳам ҷолибу дилнишин гардад.

Бо иқдому ташаббусҳои роҳбарияти боғ ва заҳмати содиқонаи кормандону боғбонон кӯшиш ба харҷ дода мешавад, ки ин макони дӯстдоштаи истироҳату фароғати сокинон дар тамоми фаслҳои сол сарсабзу гулпӯш ва назаррабо боқӣ монад.

Ҳамин тавр, боғи фарҳангию фароғатии ба номи Камоли Хуҷандӣ, ҳатто дар остонаи фасли зимистон монанди баҳори нозанин зебогии худро идома медиҳад.