Дар толори намоишии “Таърих ва фарҳанги халқи тоҷик дар асрҳои XIV- XV “-и Осорхонаи таърихии вилояти Суғд, яке аз нигораҳои нодир ва ҷолиби диққат, чинидон ба маърази тамошои меҳмонон гузошта шудааст. Ин ашёи арзишманди рӯзгор аз чарми сахт ва босифат дӯхта шуда, барои нигоҳдорӣ ва ҳифзи пиёла истифода мегардид. Чинидон дар гузашта ҷузъи муҳими лавозимоти сафари тоҷирон, косибон ва ё дар манзил нигоҳ дошта мешуд. Ба туфайли устувории чарм ва маҳорати баланди ҳунармандон он пиёларо аз шикастан ва осеб ҳангоми сафар эмин нигоҳ медошт. Дар баробари вазифаи амалӣ, чинидон бо нақшу нигори зебо, тарзи дӯзандагӣ ва ороиши худ сатҳи баланди ҳунари чармгарии ниёгони тоҷикро низ таҷассум мекунад.

Ин нигора на танҳо намунаи ҳунари волои чармгарӣ, балки гувоҳи фарҳанги рӯзгор, одоби меҳмондорӣ ва анъанаҳои зиндагии мардуми тоҷик дар асрҳои XIV –XV мебошад. Мавҷудияти чунин ашё дар толори намоишӣ ба тамошобинон имкон медиҳад, ки бо мероси моддӣ ва ҳунарҳои қадимаи тоҷикон аз наздик ошно гардида, арзиши таърихию фарҳангии онро амиқтар дарк намоянд.