Ваҳдати миллӣ – асоси сулҳу пешрафти Тоҷикистон

User Rating:  / 0

  Ваҳдати миллӣ яке аз бузургтарин дастовардҳои мардуми тоҷик ба ҳисоб меравад. Он рамзи дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ, ягонагӣ ва ҳамбастагии тамоми сокинони кишвар мебошад. Маҳз ба шарофати ваҳдату ягонагӣ Тоҷикистони соҳибистиқлол тавонист аз мушкилоту низоъҳо раҳо ёфта, ба сӯи рушду тараққиёт қадамҳои устувор гузорад.

Ваҳдати миллӣ барои ҳар як шаҳрванди кишвар арзиши бебаҳо дорад. Зеро сулҳу оромӣ, зиндагии осуда ва пешрафти давлат танҳо дар фазои ҳамдигарфаҳмӣ ва эҳтироми якдигар имконпазир аст. Таърихи халқи тоҷик нишон медиҳад, ки ҳар гоҳ мардум муттаҳид ва ҳамдигарро дастгирӣ намудаанд, ба дастовардҳои бузург ноил гардидаанд.

Рӯзи 27 июни соли 1997 дар таърихи Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамчун рӯзи ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ сабт гардид. Ин рӯйдоди муҳим ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима бахшида, барои барқарор намудани сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ заминаи устувор гузошт. Аз ҳамон рӯз инҷониб, мардуми тоҷик ҳар сол Рӯзи Ваҳдати миллиро бо ифтихор ва шукӯҳу шаҳомат ҷашн мегиранд.

Ваҳдати миллӣ на танҳо сулҳу оромӣ, балки эҳтиром ба арзишҳои миллӣ, фарҳанг, забон ва анъанаҳои неки халқро низ таҷассум менамояд. Дар ҷомеаи ваҳдатпарвар ҳар як шаҳрванд, новобаста аз миллату мазҳаб ва минтақа, худро узви баробарҳуқуқи ҷомеа эҳсос мекунад ва барои ободии Ватан саҳми худро мегузорад.

Ҷавонон ҳамчун неруи созандаи ҷомеа вазифадоранд, ки арзишҳои ваҳдати миллӣ ва сулҳу дӯстиро ҳифз намоянд. Онҳо бояд таърихи гузаштаро омӯзанд, аз сабақҳои он хулоса бароранд ва барои таҳкими истиқлолият ва пешрафти кишвар кӯшиш намоянд. Зеро ояндаи дурахшони Тоҷикистон ба донишу маърифат, ватандӯстӣ ва ҳисси баланди масъулиятшиносии ҷавонон вобаста аст.

Имрӯз Тоҷикистон ба шарофати ваҳдати миллӣ дар арсаи байналмилалӣ ҳамчун давлати сулҳҷӯ ва соҳибтамаддун шинохта шудааст. Дар тамоми гӯшаву канори мамлакат корҳои ободонӣ, сохтмони иншооти муҳими иҷтимоӣ, рушди соҳаҳои иқтисод, маориф, фарҳанг ва тандурустӣ идома доранд. Ҳамаи ин дастовардҳо самараи сулҳу ваҳдат ва ҳамбастагии мардум мебошанд.

Ҳифзи ваҳдати миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванд аст. Мо бояд бо эҳтиром ба якдигар, дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ ва меҳру муҳаббат нисбат ба Ватан барои таҳкими сулҳу субот ва ободии Тоҷикистони азиз саҳмгузор бошем. Зеро танҳо дар фазои ваҳдату ягонагӣ миллат метавонад ба қуллаҳои нави тараққиёт ва шукуфоӣ бирасад.

Ваҳдати миллӣ – кафили сулҳ, пояи давлатдорӣ ва сарчашмаи пешрафту шукуфоии Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошад.

Тошматова Таҳмина - роҳбалади

Хона-музейи Камоли Хуҷандӣ